امروز يك شنبه 30 مهر 1396
22 October 2017
تعداد بازدید : 225 - تاریخ خبر : 1396/07/15 - 09:42
مدیرعامل سامانتل در مورد mvno ها می گوید

ماه‌های اخیر بحث اپراتورهای مجازی یا MVNO ها جزو اخبار مهم حوزه فناوری کشور بود. اپراتورهای مجازی، اپراتورهایی هستند که شبکه دسترسی یا همان Access را از اپراتورهای اصلی اجاره می‌کنند

به گزارش "تلکام نیوز" ؛ سرمدنیوز نوشت : اپراتورهای مجازی، اپراتورهایی هستند که شبکه دسترسی یا همان Access را از اپراتورهای اصلی اجاره می‌کنند. این اپراتورها بدون اینکه نیاز به سرمایه‌گذاری کلان در بخش زیرساخت و شبکه داشته باشند، با هماهنگی و تفاهم با اپراتورهای اصلی به ارائه خدمات تخصصی می‌پردازند. این اپراتورها با انتخاب سگمنت‌های خاص و ایجاد تحول در شبکه موبایل می‌توانند سهم خوبی از بازار به‌دست آورند.

اپراتورهای مجازی در دنیا سابقه بسیار طولانی ندارند. این اپراتورها برای اولین بار در کشور دانمارک ظهور کرده‌اند. نخستین MVNO توسط اپراتور دانمارکیTELE2 راه‌اندازی شد و پس از آنکه موج این پدیده اروپا را فراگرفت، اپراتور مجازی موفق انگلیس در سال ۱۹۹۹ میلادی با برند Nextel به فروش خدمات مخابراتی اپراتور UK پرداخت. موفقیت این اپراتور فاقد شبکه و تجهیزات به شکل‌گیری اپراتور مجازی «ویرجین موبایل» در ایالات متحده آمریکا منجر شد.

در ایران هم سامانتل به‌عنوان اولین اپراتور از این نسل آغازگر این حرکت بوده و با رونمایی سیم کارت خود در نمایشگاه الکامپ پا به عرصه ارائه خدمات نوین ارتباطات گذاشته است. در حال حاضر در ایران شش شرکت موفق به اخذ پروانه MVNO شده‌اند و در این بین تا کنون سه شرکت سیم کارت‌های خود را به صورت رسمی و آزمایشی به بازار عرضه کرده‌اند.

حداقل دو سالی است که بازار سیم کارت در ایران اشباع شده است ولی اپراتورها و اپراتورها مجازی با ارائه سرویس‌های متنوع و ارتقاء سطح سرویس دهی می‌توانند بخشی از مشترکین را به سمت خود جذب کنند. در حال حاضر به ازای هر شهروند ایرانی، یک سیم‌کارت واگذار شده است و ترابردپذیری نیز باعث شده تا مشترکان به سمت اپراتوری با خدمات بهتر و متنوع‌تر بروند. اگر اپراتورهای مجازی بخواهند در حیطه ارائه سرویس‌های پایه به سمت رقابت با اپراتورهای اصلی بروند، شکست خواهند خورد اما اگر تمرکز اپراتورهای مجازی روی خلاقیت و نوآوری در ارائه سرویس‌ها و خدمات به کاربران باشد قطعاً شاهد اتفاقات خوبی در این حوزه خواهیم بود.عرفی

هوشنگ مرتضوی را شاید بتوان ماندگارترین چهره در حوزه اپراتورهای مجازی به شمار آورد. چهره‌ای که در اولین روزهای معرفی این صنعت در ایران به عنوان اولین مدیرعامل اپراتورهای مجازی شناخته شده است.

مرتضوی، فارغ التحصیل رشته مهندسی مخابرات از دانشگاه خواجه نصیر است و مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دارد. او علی‌الرغم مشغله کاری زیاد در حال ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر نیز است.

مرتضوی مارکوپولوی صنعت مخابرات کشور است و این را می‌توان از تجربیات کاری مختلف او در این صنعت متوجه شد.

او دراین‌باره می‌گوید: ورود من به دنیای ICT با حضور در شرکت مخابرات همراه بوده است. من ابتدا به عنوان کارشناس امور ماهواره در شرکت مخابرات مشغول به کار شدم و از آنجا به اداره کل نگهداری ماهواره رفتم. بعد از مدتی به عنوان معاون کل اداره نصب و راه‌اندازی ایستگاهای زمینی ماهواره و بعد از آن مدیرکل نگهداری در امور ارتباطات ماهواره شرکت مخابرات منصوب شدم. او بعد از فعالیت در قسمت ماهواره شرکت مخابرات به شبکه موبایل رفته و آنجا هم در قسمت‌های مختلفی فعالیت کرده است. در هنگام ورودش به شبکه موبایل یا همان ارتباطات سیار، ابتدا به عنوان مدیر نظارت شبکه موبایل و بعد از آن معاون اداره کل طراحی و مهندسی شبکه موبایل و سپس به سمت مدیر کل امور مشترکین ارتباطات سیار خدمت کرده است. مرتضوی بعد از مدتی معاون و قائم‌مقام مدیر امور ارتباطات سیار می‌شود و با ترک آنجا در سمت مدیر امور نصب و راه اندازی شرکت مخابرات در حوزه معاونت توسعه و مهندسی مشغول می‌شود و در اجرای ۳۰۰۰۰ کیلومتر فیبرنوری که در زمان دولت هشتم افتتاح شده بود حضور داشته است. بعد از این دوران او به هرمزگان می‌رود و به عنوان رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل مخابرات این استان مشغول به‌کار می‌شود و این آخرین سمت دولتی او در دوران خدمتش در مخابرات بوده است. بعداز بازنشستگی، وی به بخش خصوصی وارد شده و در چند شرکت خصوصی که در زمینه ارتباطات فعال بودند مشغول به فعالیت می‌شود. او مدت کوتاهی را نیز در شرکت رایتل گذرانده است و پس از آن به عنوان قائم مقام مدیرعامل در اجرای پروژه ZTE درمبین نت مشغول به کار شده است و در آخرین ایستگاه به تالیا رسیده است که در آنجا قائم مقام مدیرعامل بوده است. در نهایت در سال ۱۳۹۴ و با اخذ مجوز موافقت اصولی MVNO از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، وی باسمت مدیرعامل در شرکت کیش سل پارس نسبت به ایجاد اولین اپراتور نسل جدید ارتباطات همراه با برند سامانتل اقدام می‌نماید.

شاید خیلی‌ها هنوز هم با کلمه MVNO یا اپراتورهای مجازی یا نسل نوین ارتباطات نا آشنا باشند و از خود بپرسند چه لزومی دارد که سیم کارت اصلی خود را کنار بگذارند و از سیم کارت‌های نسل نوین ارتباطات استفاده کنند؟ برای یافتن پاسخ این پرسش‌ و برخی پرسش‌های دیگری که در ذهن داشتیم تصمیم گرفتیم به سراغ اپراتورهای مجازی برویم و به عنوان اولین اپراتور سامانتل را انتخاب کردیم و پای صحبت‌های هوشنگ مرتضوی، مدیرعامل سامانتل نشستیم.

ابتدا بحث را با تعریفی از اپراتور مجازی (MVNO) شروع می‌کنیم. تعریف شما از اپراتور مجازی چیست؟ آیا اپراتورهای مجازی واقعاً مجازی هستند؟

من با کلمه اپراتور مجازی مخالفم و معتقدم برداشتی که مخاطب ایرانی از این کلمه دارد حق مطلب را ادا نمی‌کند و باعث تصور نادرستی از یک مفهوم واقعی می‌گردد. تعاریف معادلی که برای کلمه مجازی (VIRTUAL) در دنیا داریم مانند؛ شبکه‌های مجازی، سیستم‌های مجازی و غیره با تعریفی که از اپراتور مجازی وجود دارد مغایرت دارد. مجازی معانی خودش را دارد. در فضاهای مجازی بحث‌های بسیار زیادی هست ولی این نوع اپراتورها را به دلیل نوع دسترسی به شبکه Access اشتباهاً مجازی نامیده‌اند ولی ما اسم آن را «نسل جدید ارتباطات همراه» نامیده‌ایم. چون ما از امکانات ایجاد شده توسط دیگران استفاده می‌کنیم و در نتیجه هزینه‌های کلی را کاهش می‌دهیم.

 

تنها تفاوت ما با یک اپراتور معمولی یا MNO)) در این است که ما شبکه دسترسی یا Access را از MNO ها اجاره می‌کنیم ولی تمام سرویس‌ها و خدماتی که باید در اختیار مشترکین قرار دهیم را خودمان ارائه می‌کنیم. با توجه به اینکه در حال حاضر در ایران سه اپراتور اصلی شبکه ارتباطی و تجهیزات آن را مهیا نموده‌اند و با توجه به ظرفیت موجود جهت ارائه خدمات، نیاز نیست کسی مجدداً آن را ایجاد نماید و می‌توان از امکانات موجود بهره‌برداری کرد لذا اپراتورهای نسل جدید یا MVNO ها فقط دسترسی به شبکه را اجاره می‌کنند.

 

با این تعریفی که از اپراتورهای MVNO یا همان نسل جدید ارتباطات همراه داشتید به عقیده شما ماهیت و دلیل به وجود آمدن آن‌ها چیست؟

اجازه بدهید من جواب این سؤال را با یک توضیح مختصر شروع کنم. در کشورهای مختلف دنیا انواع ثروت‌های ملی یا «ثروت‌های عمومی» وجود دارد؛ که این ثروت‌ها دارای محدودیت‌هایی هستند، یکی از این ثروت‌ها در حوزه ارتباطات «فرکانس» است.

محدودیت فرکانس باعث می‌شود در تمام دنیا قوانین سختی برای واگذاری فرکانس تدوین گردد. فرکانس‌ها را بر اساس پهنای باند و باند فرکانسی تقسیم‌بندی می‌کنند و لذا محدوده اندکی از این فرکانس را به موبایل اختصاص می‌دهند. به همین دلیل و با توجه به محدودیت‌هایی که عنوان شد در حال حاضر در کشورمان این فرکانس را بین سه اپراتور تقسیم کرده‌اند ولی در آینده ممکن است از باقی‌مانده اندک این پهنای باند، اپراتور چهارمی هم تشکیل شود. در هیچ جای دنیا مرسوم نیست که بیش از سه الی چهار اپراتور اصلی برای ارائه خدمات بخواهند از این فرکانس بهره‌برداری کنند. اپراتورهای اصلی که صاحب فرکانس هستند، کسب و کارهایی را با فرکانس خودشان راه‌اندازی کردند. اولین وظیفه اپراتورهای اصلی ارائه سرویس‌های پایه (مانند: Voice، Data و(SMS است؛ اما گستره ارائه سرویس در این صنعت محدوده باز و وسیعی دارد. لذا یا باید اپراتورهای اصلی به تمام بخش‌های وسیع خدمات وارد شوند که در این صورت با توجه به محدودیت‌هایی که دارند از رسالت اصلی خود که استفاده هرچه بهتر از امانت واگذار شده یعنی فرکانس دور می‌مانند و یا بخش‌هایی از خدمات را برای توسعه و بهره‌برداری اپراتورهای مجازی باز بگذارند.

اپراتورهای مجازی با انتخاب سگمنت‌های خاص مانند صنعت بازی وسرگرمی، حوزه سلامت، اینترنت اشیا، خدمات سازمانی، بانکداری و... در این بخش‌ها به صورت تخصصی وارد می‌شوند. البته نکته مهم این است که اپراتورهای اصلی منابع خود را در چه قسمتی سرمایه‌گذاری کرده باشند آیا در توسعه زیرساخت‌ها و ایجاد شبکه که رسالت اصلی آنهاست درست عمل کرده‌اند وآیا از فرکانس، این ثروت ملی حداکثر استفاده را کرده‌اند و آیا این زیرساخت‌ها را در جهت استفاده بهتر با دیگر اپراتورها از جمله اپراتور MVNO به مشارکت گذاشته‌اند؟ از طرفی اپراتورهای MVNO، آیا رسالت خویش را که ارائه سرویس‌های خاص در سگمنت‌های خاص است را درست برنامه‌ریزی و به اجرا درآورده‌اند؟ باید در نظر داشت اگر اپراتور مجازی بخواهد فقط سرویس پایه بدهد اپراتورهای اصلی می‌توانند بهتر و ارزان‌تر از آن‌ها این سرویس‌ها را ارائه کنند و لذا نباید اپراتورهای مجازی در این بخش‌ها وارد رقابت شوند. ارائه سرویس پایه توسط اپراتورهای مجازی برای جور کردن سبد کالای آن‌هاست و آن‌ها باید سرویس‌ها و خدماتی غیر از این داشته باشند وگرنه اگر MVNO ها فقط به ارائه سرویس‌های عادی بسنده کنند آدرس را اشتباه آمده‌اند. در حال حاضر ما در سامانتل، به صورت حرفه‌ای بر روی قسمت ارائه سرویس‌های بانکداری و سیستم‌های پرداخت متمرکز شده‌ایم و قصد داریم در حوزه ارتباطات علاوه بر ارائه سرویس‌های پایه، نسبت به ارائه این سرویس‌ها و تعدادی از سرویس‌های ارزش‌افزوده دیگر فعالیت کنیم.در سایر نقاط دنیا وضعیت به چه صورت است؟

در دنیا اپراتورهای اصلی از اپراتورهای مجازی بسیار استقبال می‌کنند. اپراتورهای اصلی به‌جای اینکه گروه MVNO را به عنوان رقیب در نظر بگیرند آن‌ها را به عنوان بخش‌هایی در نظر می‌گیرند که با استفاده از امکانات موجود MNO، با ارائه و خلق سرویس‌های ارزش‌افزوده جدید سهم درآمد جدیدی برای آنان ایجاد می‌کنند و اپراتورهای اصلی سود بیشتری عایدشان می‌شود. در واقع با کمک اپراتورهای مجازی از ظرفیتی که دارند استفاده بهینه می‌کنند. در تمام دنیا اپراتورهای اصلی با توجه به ظرفیت‌های ایجاد شده و مصرف شده خود با اپراتورهای مجازی همکاری بسیار خوبی دارند.

 

در سایر کشورهای دنیا گرفتن مجوز فعالیت برای اپراتورهای مجازی بسیار راحت است. حتی در انگلستان با پرداخت هزینه‌ ۲۰۰ پوندی شرکت‌ها می‌توانند این مجوز را دریافت کرده و فعالیت خود را شروع کنند. ولی در ایران این مجوزها دارای قیمت چند میلیاردی می‌باشد. به نظر شما دلیل این قیمت‌های بالا برای مجوز فعالیت چیست؟

من شاید نتوانم جواب پرسش شما را به صورت دقیق بدهم؛ اما در تمام دنیا برای هر کسب و کاری سعی می‌کنند دریافت مجوز را آسان کنند. وقتی که کسب و کار به درآمد رسید از طریق مالیات و روش‌های قانونی در درآمد آن کسب و کار شریک می‌شوند که دولت هزینه‌های جاری را از آن طریق جبران نماید. این پرسش شما مختص MVNO یا FCP یا مخابرات نیست. ما در این مورد در تمام بخش‌های مملکت مشکل داریم و باید دیدگاه دولت‌ها برای ایجاد اشتغال و کسب درآمد تغییر کند.

در ابتدای صحبت‌ها اشاره‌ای کردید به اینکه سامانتل به صورت تخصصی وارد سگمنت پرداخت و بانکداری خواهد شد. آیا این زیرساخت‌ها از طرف اپراتور برای شما فراهم هست تا اینکه بتوانید این خدمات ارزش‌افزوده را با کیفیت عالی در دسترس مشترکین قرار دهید.

دیدگاهی که در ابتدای بحث در خصوص نگاه MNO ها به MVNO ها در ایران مطرح کردم با نگاه دنیا دارای اختلاف هست. همانطور که گفتید در دنیا به راحتی می‌توان برای فعالیت MVNO ها مجوز گرفت و آن هم به دلیل آن است که MVNO هایک سگمنت خاصی را هدف می‌گیرند و در آن سگمنت یا بخش مشخص شروع به فعالیت می‌کنند و تمام توان خود را در آن بخش صرف می‌کند و اپراتور اصلی که شبکه Access را در اختیار MVNO قرار می‌دهد او را رقیب خود نمی‌بیند و ابزار و زیرساخت لازم برای موفقیت MVNO در آن بخش را ایجاد می‌کند. متأسفانه در ایران نگاه کلی بعضی از MNO ها به MVNO ها به این شکل نیست. واقعیت این است که زمانی که یک MNO با یک MVNO قرارداد می‌بندد و متعهد می‌گردد به‌عنوان اپراتور میزبان به او سرویس دهد در واقع این موقعیت اپراتورها را وارد چرخه کسب درآمد نموده و کمک می‌کند او نیز از ماحصل تلاش MVNO در ظرفیت موجود بلا استفاده خود کسب درآمد نماید،در حقیقت آن اپراتور وارد بازی شده است و کمک می‌کند تا کسب و کار در آن بخش را توسعه دهد؛ اما MNO ها همیشه با این دیگاه پیش نمی‌روند و در کسب و کاری که خودشان دارند MVNO ها را رقیب می‌بینند.

ما سگمنت بانک و پرداخت را انتخاب کردیم و این انتخاب در حقیقت یک انتخاب هوشمندانه بوده است. ما ابزار لازم برای ورود به این سگمنت را داریم. بانک پلتفرم‌های لازم را در اختیار ما گذاشته است و اپراتور هم شبکه Access را در اختیار ما گذاشته است.

 

اشاره کردید به اینکه بانک و شرکت پرداخت الکترونیک پلتفرم لازم را در اختیار شما گذاشته‌اند و اپراتوری که شما از آن سرویس می‌گیرید (رایتل) شبکه را در اختیار شما قرارد داده است و این خود یک پلتفرم می‌سازد. این روزها کسب و کارها بیشتر به سمتی رفته‌اند که به‌جای رقابت باهم، شراکت می‌کنند و از مزیت مشارکتی استفاده می‌کنند. چه قدر اعتقاد به تشکیل یک مجموعه در این صنعت برای موفقیت دارید؟ نمونه‌هایی هم در حال حاضر در کشور شکل گرفته‌اند که با تشکیل یک زنجیره ارزش قوی خدمات با کیفیت‌تر و همچنین ارزش‌افزوده خلق می‌کنند. شما موافق این اتفاق هستید؟

بحثی که اینجا مطرح می‌شود، بحث ریسک‌پذیری می‌باشد. اگر این ترکیب، به درستی انتخاب شود و در کنار آن ارتباطات لازم برای انجام کسب و کار را داشته باشند، ریسک‌پذیری آن به شدت کاهش می‌یابد و موفقیت آن افزایش می‌یابد. این کار یک حرکت به هم پیوسته و زنجیره‌ای است که اگر هر گوشه آن لنگ بزند ریسک پروژه بالا می‌رود. به خاطر همین باید گروه‌های مرتبط در یک صنعت باهم یک ارتباط حقوقی و مالی مناسب برقرار کنند. هر چه اجزایی که زنجیره ارزش را خلق می‌کنند به هم نزدیک‌تر و هم فکرتر و دارای منافع مشترک بیشتری باشند موفقیت آن‌ها بیشتر می‌شود. در این مورد من فکر می‌کنم با ترکیب خوب بانک سامان، شرکت پرداخت الکترونیک سامان و اپراتور رایتل ما به این مهم دست یافته‌ایم.

 

همانطور که گفتید شما اپراتور رایتل را به عنوان اپراتور میزبان خود انتخاب کرده‌اید. آمار سیم‌کارت‌های فعال رایتل در شبکه آمار مناسبی نیست. به نظر شما این موضوع بر روی کسب و کار اپراتور مجازی تأثیر منفی نمی‌گذارد یا اینکه تهدیدی به حساب نمی‌آید؟

ابتدا اجازه بدهید در خصوص معیار انتخاب MNO صحبت کنیم. برای اینکه معیار انتخاب را پیدا کنیم باید بررسی کنیم که MVNO ها چه وظایفی دارند و چه سگمنتی را برای خود پیش‌بینی کرده‌اند. همانطور که اشاره کردم بنا به دلایلی به اپراتورهای مجازی اجازه ایجاد شبکه نداده‌اند. پس اولین پیش شرط برای انتخاب اپراتور MNO این است که سراغ اپراتوری برویم که دارای شبکه باشد که در ایران فقط (همراه اول، ایرانسل و رایتل) دارای شبکه بودند. شرط دوم این است که این سه اپراتور با نظر مثبت اجازه دسترسی به شبکه را به ما بدهند و MVNO را به عنوان یک شریک بشناسند. سومین شرط این بود که MNO ظرفیت مازاد در شبکه داشته باشد. البته فاکتورهای دیگری هم وجود دارد که از حوصله بحث خارج است؛ اما محاسبات ما برای انتخاب اپراتورهاست که با آن‌ها بتوانیم وارد مذاکرات جدی بشویم رایتل بود. رایتل ظرفیت مازاد دارد و پایه‌ریزی شبکه آن از ابتدا 3G است که یک شبکه یک‌دست و از نسلی به نسل دیگر تغییرات نداشته است. بخش اصلی بازار ما که ما به عنوان سگمنت اصلی انتخاب کردیم یعنی بانکداری و پرداخت، در شهرهایی است که رایتل در آن شهرها بهترین پوشش شبکه و اینترنت را دارد. البته این مورد ممکن است کم و کاستی‌هایی هم داشته باشد مثل اینکه پوشش جاده‌ای ما ممکن است کم باشد ولی ما نگران نیستیم چون بازارهای هدفی که بر روی آن سرمایه‌گذاری کردیم دارای پوشش مناسبی است.

 

در حال حاضر اپراتورهای اصلی مانند ایرانسل و همراه اول یک سری خدمات مالی ارائه می‌دهند و همه روزه مشغول توسعه این خدمات هستند. به نظر شما که سگمنت بانکداری و پرداخت را به عنوان بخش اصلی فعالیت خود انتخاب کردید این کار اپراتورهای اصلی موازی کاری با کار MVNO ها نیست و آیا تهدیدی برای اپراتورهای مجازی به حساب نمی‌آید؟

اگر خاطرتان باشد یک زمانی ما در کشور چند بانک بیشتر نداشتیم. اگر قرار بود با این فکر جلو بریم اصلاً هیچ جایی برای گسترش شبکه بانکی تا این حد به وجود نمی‌آمد. همانطور که می‌دانید تعدادی بانک قبل از زمان انقلاب تأسیس شد و تعدادی هم بعد از انقلاب اسلامی که همگی در حال حاضر مشغول سرویس‌دهی به مردم هستند. ما بخش‌هایی که برای فعالیت و حضور در نظر گرفتیم خیلی زیاد است. حتی سرویس‌ها و خدماتی که ما در نظر گرفتیم خیلی بیشتر و متنوع‌تر از اپراتورهای اصلی است. در این حوزه نیاز جامعه بسیار زیاد است. در حوزه بانکداری هم سگمنت‌های زیادی وجود دارد مثلاً می‌توان امور پرداخت‌های روزانه مردم، پرداخت در فروشگاه‌های خرده‌فروشی از طریق سیم‌کارت‌های NFC و همچنین نقل و انتقالات ارزی اشاره نمود که حوزه بسیار وسیعی است و کیف پول فقط یک شروع می‌باشد.

اما حوزه مالی در تمام دنیا به سمت موبایل آمده است و شما حتی می‌توانید کارت اعتباری خود را بر روی موبایل داشته باشید و با حضور در هر نقطه دنیا دغدغه پول نخواهید داشت. در حوزه‌های مالی و بانکی شاید در خیلی از موارد با MNO ها تداخل داشته باشیم ولی این حوزه هم یک بازار عظیم است. من اعتقاد دارم در آینده، IT با کمک تکنولوژی‌هایی که سیستم مخابراتی در اختیار آن می‌گذارد در تمام حوزه‌ها می‌تواند حداقل تا ۵۰ سال برای میلیون‌ها نفرکار واشتغال ایجاد کند. شما هیچ وقت فکر نمی‌کردید پیام‌رسانی مانند تلگرام که ابزاری برای تفریح بود به نوعی به ابزاری برای کسب و کار، تبلیغات، انجام امور اداری و ارتباطات تبدیل شود. من اعتقاد دارم حوزه‌های IT و ICT در برگیرنده زمینه‌های بسیاری برای تولید اشتغال و ارائه سرویس و خدمات در آینده‌ی تمام دنیا از جمله کشور ماست. نگاه را باید به موضوع تغییر دهیم و این نگاه را باید در تجمیع انرژی‌ها قرار دهیم و نه در تخریب همدیگر.

 

اپراتورهای اصلی مانند ایرانسل رو به خدمات M2M یا ماشین به ماشین آورده‌اند آیا شما هم در آینده به سراغ این سرویس‌ها می‌روید؟

در بحث M2M یا ماشین به ماشین که بخشی از اینترنت اشیاء محسوب می‌شود، تمام کارها بر اساس ارتباط میان دستگاه‌ها پایه‌گذاری شده است. ما در این زمینه مشغول طراحی پلتفرم IOT هستیم و برنامه‌ریزی‌های زیادی داریم چون معتقدیم تعداد مشترکین IOT در ۵ سال آینده چیزی در حدود بیش از ۵۰ برابر مشترکین معمولی یا همان انسان‌ها هستند. در بحث IOT و M2M ما راه بسیار زیادی داریم. این موضوع را در حوزه خدماتی مثل کنتورها در نظر بگیرید که با وجود IOT می‌توان تمام این کارها را از نوشتن کنتور تا برداشت هزینه خدمات از حساب مشترک، مدیریت کرد. در دنیا سرمایه‌گذاری‌های بزرگی در این زمینه در حال انجام است و به شدت در حال تقویت کردن این بخش هستند. IOT یکی از المان‌های شهر هوشمند است.

 

یکی از راه‌های موفقیت MVNO ها در بازار، خلق ارزش‌افزوده است. به نظر شما اپراتورهای مجازی چگونه می‌توانند در برابر قدرت اپراتورهای اصلی موفق باشند؟

مطمئن باشید MVNO ها در حوزه کاهش قیمت کار نمی‌کنند. اپراتورهای مجازی در حوزه خلق ارزش‌افزوده و ارائه سرویس به جامعه فعالیت می‌کنند و بدون کمک اپراتورهای اصلی نمی‌توانند موفق شوند. MNO ها اگر MVNO ها را به عنوان بازوی تکمیلی خودشان در نظر بگیرند و انرژی خودشان را برای وظیفه اصلی خود که ارائه یک شبکه پرسرعت و مورد اعتماد قرار دهند اپراتورهای مجازی، اجزای تکمیل‌کننده این شبکه می‌شوند. پیشنهاد من به تمام اپراتورهای اصلی این است که از فرصتی که پیش آمده و فرکانسی که در اختیار دارند در جهت افزایش کیفیت شبکه استفاده کنند و اجزای تکمیل‌کننده سرویس را به اپراتورهای مجازی واگذار کنند. MVNO ها در حقیقت بیزینس های کوچکی هستند که با ارائه سرویس‌های ارزش‌افزوده به جامعه وظایف اپراتورهای اصلی و حاکمیتی را تکمیل می‌کنند. اپراتورهای اصلی هر وقت بتوانند شبکه‌ای با سرعت بالا و قابل اعتماد ایجاد نمایند اپراتورهای مجازی ابزارهای تکمیلی و کوچکیبرای بهره‌برداری از این شبکه به حساب می‌آیند.

 

اولین نقطه تماس اپراتورهای مجازی با مشترکین از خرید سیم‌کارت شروع می‌شود. به نظر می‌رسد قیمت سیم‌کارت اپراتورهای مجازی قیمت بالایی باشد و این موضوع شاید باعث شود در مقطع کنونی مشترکین حاضر به کنار گذاشتن سیم‌کارت‌های اصلی خود نباشند. آیا این برای کسب و کار MVNO تهدید محسوب نمی‌شود؟ حتی برخی اوقات مشاهده می‌شود اپراتورهای اصلی سیم‌کارت‌ها را با قیمت‌های بسیار پایین و با مشوق‌هایی مثل اینترنت رایگان ارائه می‌دهند که به ضرر اپراتورهای مجازی می‌باشد؟

 

سیم کارت، نقطه اتصال ما با مشترکین است. ما قیمت‌گذاری را طبق نظر سازمان تنظیم مقررات رادیویی انجام می‌دهیم. من نظری در خصوص قیمت‌گذاری اپراتورهای دیگر ندارم. باید بر روی بازار هدف فکر کرد. کسی که در ماه بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومان هزینه شارژ می‌پردازد هزینه ۲۰ هزار تومانی سیم‌کارت برای او هزینه بالایی نیست. سیم‌کارتی که ما به دست مشترکین 
می‌رسانیم بین ۲ تا ۵ یورور برای ما قیمت دارد و اگر دقت کنید ما هزینه سیم‌کارت را هم از مشترک دریافت نمی‌کنیم. مثلاً سیم‌کارت NFC حدوداً برای ما ۵یورو هزینه برمی‌دارد. البته بحث بازار آزاد و قیمت‌گذاری آن بحث دیگری است. عده‌ای تمایل دارند شماره رند داشته باشند و مسلماً هزینه آن را هم پرداخت خواهند کرد. سامانتل در حال حاضر برای فروش سیم‌کارت رند برنامه خاصی ندارد لیکن در آینده در این مورد با کسب اجازه از سازمان تنظیم اتخاذ تصمیم می‌نماید؛ اما اینکه قیمت بالای سیم‌کارت به عنوان چالش یا تهدید برای ما مطرح باشد می‌توان گفت نه. مثلاً یک اپراتور فکر می‌کند ۵۰ عدد سیم کارت را با قیمت ۲۰ هزار تومان بفروشد سودی نبرده ولی با تفکر دراز مدت می‌بینیم قطعاً سود می‌برد ولی بعضی از اپراتورهای مجازی یک سیم‌کارت را خیلی بیشتر از 5 میلیون تومان هم فروخته‌اند که این سود بیشتری دارد ولی این موضوع همانطور که گفتم در برنامه‌های فعلی ما نیست. ما قصد داریم مشتری‌های وفادار و خوبی را جذب کنیم و در طولانی مدت به سودآوری برسیم ولی برخی اینگونه فکر نمی‌کنند و در برنامه‌هایشان زمان را برای سرمایه‌گذاری بلند مدت مناسب نمی‌بینند و منافع کوتاه مدت را در نظر می‌گیرند.

 

 

یک سؤال اینجا مطرح است که شما در حال حاضر چگونه می‌خواهید مشترکان را قانع کنید که سیم کارت‌های خود با پیش شماره‌های اپراتورهای اصلی را کنار بگذارند و سیم کارت اپراتورهای مجازی را استفاده کنند؟

معمولاً انتظارات افراد از سیم کارت، بسیار مهم است. شما معمولاً برای استفاده از سیم کارت یک هزینه اولیه برای دریافت این سیم کارت پرداخت می‌کنید که سازمان تنظیم مقررات آن را تعیین می‌کند. بعد از این مسائل دیگری از قبیل اینکه مثلاً چه سرویس‌های مازادی از اپراتور دریافت می‌کنید یا کیفیت خدمات ارائه شده چقدر مطلوب شماست. اپراتور مورد نظر چقدر در نگهداشت مشتری یا مراقبت از مشتری تلاش می‌کند. این مواردی که گفتم مسائلی است که باعث می‌شود شما سیم‌کارتی را که از گذشته داشتید نگه دارید و یا با دیدن یک سرویس بهتر و سرویس‌های متنوع‌تر و یا ارائه خدمات بهتر سیم کارت جدید را انتخاب کنید. مشترکین کم‌کم به سمت یک سیم‌کارت جدید می‌روند. این موضوع که مشتری سیم‌کارت ما را استفاده کند به ذهنیت و نحوه ورود ما به بازار برمی‌گردد. من به شخصه مفهوم سیم‌کارتی که مشترک ۱۰ سال قبل تا الان استفاده می‌کند را درک می‌کنم اما ما در یک کشور جوان هستیم و سرمایه‌گذاری ما در بخش جوانان و افراد خاص و مهم است. ما اگر بتوانیم جوانان را جذب کنیم سهم خودمان را از بازار گرفتیم.

 

همانطورکه می‌دانید فعلاً بازار رقابت بین اپراتورهای مجازی هنوز سر و شکل نگرفته است و بیشتر به نظر می‌آید این رقابت با MNO ها باشد. سامانتل چه خدماتی را برای رقابت با سایر رقبا در نظر گرفته است که موجب تمایز آن با سایرین باشد و از چه کانال‌هایی برای توزیع محصول اصلی خود که همان سیم‌کارت است استفاده می‌نماید؟

ما ارائه سرویس‌های ارزش‌افزوده در سگمنت‌هایی که به آن اشاره شد را در فرآیند کاری خود قرار داده‌ایم و این عامل برتری سامانتل می‌باشد. ما برای توزیع سیم کارت از وب‌سایت خود استفاده نموده و با افتتاح باجه در تعدادی از شعب بانک سامان در سراسر کشور اقدام به معرفی و فروش سیم‌کارت‌هایمان می‌کنیم. همچنین قراردادی با شرکت پست به امضا رساندیم که در فاز اول از طریق تعدادی از دفاتر منتخب پست در سراسر کشور و در فاز دوم تمام دفاتر خدمات پست را در بر گرفته و در فاز سوم از طریق دفاتر ICT روستایی اقدام به فروش سیم‌کارت خواهیم کرد.

چرا شرکت پست را انتخاب کردید؟

زیرا در سراسر کشور دارای دفاتر و شعبه است و از طرفی اعتماد مردم به پست بیشتر از هر سازمان یا مجموعه دیگری است آن را انتخاب کردیم. البته دفاتر پیشخوان دولت هم برای فروش سیم کارت با ما قرارداد دارند.

اما در خصوص خدماتی که قرار است ما ارائه دهیم تا از سایرین متمایز شویم؛ هم‌زمان با نمایشگاه تلکام از سرویس جدیدی که تقریباً یک سال و نیم گذشته بر روی آن کارکرده‌ایم و در نمایشگاه الکامپ سال پیش قول آن را داده بودیم رونمایی خواهیم کرد. این سرویس جدید که «مانیز» نام دارد نتیجه یک سال و نیم کار مداوم گروه‌های برنامه‌نویس ماست. «مانیز» کیف پولی است که با پیش‌نیازهای ما در حوزه بانکی در فازهای بعدی تطبیق دارد و تقریباً موبایل را جایگزین کارت‌های بانکی که در دست مردم است خواهد کرد. به همین دلیل در توزیع سیم‌کارت هم از سیم‌کارت‌های NFC استفاده خواهیم نمود که در آینده بتوانیم این محصول را بیشتر توسعه دهیم.

با توجه به اینکه بانک سامان بازار هدف خاصی برای خود دارد و در بانکداری شرکتی و بانکداری ثروت و درآمد حضور پررنگ‌تری از بقیه بانک‌ها دارد آیا سامانتل هم به تبعیت از این استراتژی برای حوزه‌هایی مثل مشتریان ویژه یا بانکداری شرکتی برنامه‌های خاصی دارد؟

بله همانطور که شرکت‌های سهام‌دار شرکت کیش سل پارس ازجمله بانک سامان، شرکت اندیشه نگار پارس، بیمه سامان و شرکت پرداخت الکترونیک سامان هر کدام در حوزه فعالیت خود اعتبار و نام نیک را اولین شرط ادامه کار در بازار قرارداده‌اند ما نیز کیفیت، مشتری مداری و ارائه سرویس مناسب برای مشتریان خاص را وظیفه اصلی خود می‌دانیم.

علاوه بر آن بازار هدف ما ارائه سرویس مناسب به مشتریان VIP و CIP هست و به‌زودی سرویس‌های تلفنی و اینترنتی ما بر روی شبکه ثابت برای تمام مشتریان ارائه خواهد شد.

همچنین مشتریان سازمانی و مشتریان متقاضی سرویس‌های خاص از جمله سرویس‌های ارتباط ماهواره‌ایی از اهداف آینده این شرکت است.

امتیاز شما

نظر شما
نظر های بازدیدکنندگان
هیچ اطلاعاتی وجود ندارد
    برای عضویت در خبرنامه تلکام نیوز ؛ نشانی الکترونیکی خود را در فرم زیر وارد نمایید. پس از آن به صورت خودکار ایمیلی به نشانی شما ارسال میشود، برای تکمیل عضویت خود و تایید صحت نشانی پست الکترونیک وارد شده، می بایست بر روی لینکی که در این ایمیل برایتان ارسال شده کلیک نمایید. پس از آن پیامی مبنی بر تکمیل عضویت شما در خبرنامه تلکام نیوز نمایش داده میشود.
    کلیه حقوق متعلق به گروه خبری تلکام نیوز می باشد. اخلاق و منش رسانه ای نقل محتوای تولید شده توسط این سایت را مشروط به درج منبع با عنوان کامل تلکام نیوز یا telecomnews.ir میداند.
    تلکام نیوز در شبکه های اجتماعی
    • ضمن ادای احترام به تمامی بازیگران عرصه اطلاع رسانی در حوزه تلکام ، "سایت خبری تلکام نیوز" تلاش می کند با برقراری ارتباطی موزون بین فعالان و ذینفعان حوزه ارتباطات کشور، پیامهایی صحیح و به موقع بین گروه های فعال در این حوزه رد و بدل نماید.
      صمیمانه امیدواریم که یاریمان کنید و بر کیفیت حرکتمان بیفزایید .

    برای تماس با " سایت خبری تلکام نیوز" می توانید از طریق پست الکترونیکی : info@telecomnews.ir وسرویس پیامک : 5000102030 ، اقدام فرمایید.

    صاحب امتیاز و مدیر مسئول : 

    logo-samandehi

    All Rights Reserved by telecomnews.ir ©